Hallo, wij zijn Jelle en Arjo,

In het dagelijks leven is Arjo lasser bij tankbouw Rootselaar te Nijkerk en Jelle is een chemisch technoloog voor de papierindustrie. Dit is Arjo's vijfde Cordaadreis en voor Jelle de vierde.

Afgelopen maandag zijn we in Roemenie aangekomen na een bijzonder ontspannen reis. Vanaf aankomst begon het stressen. Tas kwijt (Schiphol!), waar is de bus... Maar dankzij de heldhaftige leiding van Jan en Albert zijn we toch nog in Oradea gekomen. Metropool Oradea. Een van de grootste steden van Roemenie en duidelijk anders dan Amersfoort of elke andere nederlandse stad. In eerste instantie denk je dat de chauffeur als een gek over de weg rijdt, maar dat lijkt uiteindelijk iedereen te doen, waarschijnlijk meer de schuld van de weg dat je naar elke kant van het voertuig geslingerd wordt.

Wat het eerste op viel was de algemene indruk van Roemenie. Na ervaringen van vorig jaar was de situatie binnen Roemenie sterk verbeterd, veel wegen waren geasfalteerd of gerepareerd. Bermen zijn bijgewerkt wat het uiterlijk een veel beter aanzicht geeft. Kortom, eerste conclusie, het gaat beter hier! Al is er natuurlijk nog veel meer te doen.

Uiteindelijk kwamen we hier natuurlijk voor de kerk in Tarjan. Toen we daar aankwamen zagen we een geweldige verrassing! De toren zat er niet alleen op, het zag er ook geweldig uit. Van binnen niet anders, maar hier moesten we dus nog aan de slag.

De eerste dag was nogal chaotisch en we moesten een klein beetje afstemmen wat er wanneer ging gebeuren. Het kwam er op neer dat er eerst veel materialen gekocht moeten worden en na levering natuurlijk uitgeladen. Dit was een mooie opwarmer, 4 ton aan staal profielen en gipsplaten uitladen en de kerk insjouwen. Hierna was het alleen nog afstemmen hoe het werk aangepakt ging worden, maar gelukkig hadden we dit jaar hulp van een gemeentelid met een eigen bedrijfje en heel veel technische ervaring en inzicht. We begonnen met het bouwen van steigers om 1 wand met profielen voor te bereiden en daarna te bekleden met gipsy karton (gips karton, maar met woordgrapje aangepast aan de minst gewaardeerde minderheid van roemeni"e).

En dat is hoever we op dit moment zijn. Morgen zullen jullie een stukje kunnen lezen van de mensen welke met de gipsy kinderen aan het werk zijn.

Veel groeten en bedankjes uit Roemeni"e!